ΕΙΔΩΛΙΟ ΑΦΡΟΔΙΤΗΣ
Το πήλινο ειδώλιο, της θεάς Αφροδίτης βρέθηκε σε ταφή νέας γυναίκας, που έζησε γύρω στο 150 π.Χ.
Ήταν ένα από τα δώρα που είχαν εναποθέσει οι συγγενείς τής νεκρής, μαζί με άλλα ειδώλια, πολλά και ακριβά κοσμήματα, σκεύη για αρώματα και καλλυντικά, όλα τα αντικείμενα που αντικρίζουμε σήμερα στην προθήκη μπροστά μας.
Το ειδώλιο Αφροδίτης ξεχωρίζει, όχι μόνο λόγω του μεγέθους του, αλλά και για την τέχνη της κλασικής εποχής που απηχεί. Ο τρόπος αναπαράστασης της θεάς, ημίγυμνης και όρθιας στηριζόμενης σε πεσσό, παρέμενε αγαπητός για πάνω από δύο αιώνες. Με το υψωμένο δεξί χέρι κρατούσε πιθανότατα προσωπείο Σιληνού ενώ με το αριστερό ίσως κάνιστρο, πιατέλα δηλαδή, γεμάτη καρπούς και γλυκίσματα.
Η παρουσία του συγκεκριμένου εικονογραφικού τύπου της Αφροδίτης σε ταφή νέας γυναίκας συνδέεται με τις πεποιθήσεις της εποχής περί αθανασίας της ψυχής, καθώς και με την επίκληση της εύνοιας της θεότητας προς την πρόωρα χαμένη κόρη.
Το ειδώλιο Αφροδίτης ξεχωρίζει, όχι μόνο λόγω του μεγέθους του, αλλά και για την τέχνη της κλασικής εποχής που απηχεί. Ο τρόπος αναπαράστασης της θεάς, ημίγυμνης και όρθιας στηριζόμενης σε πεσσό, παρέμενε αγαπητός για πάνω από δύο αιώνες. Με το υψωμένο δεξί χέρι κρατούσε πιθανότατα προσωπείο Σιληνού ενώ με το αριστερό ίσως κάνιστρο, πιατέλα δηλαδή, γεμάτη καρπούς και γλυκίσματα.
Η παρουσία του συγκεκριμένου εικονογραφικού τύπου της Αφροδίτης σε ταφή νέας γυναίκας συνδέεται με τις πεποιθήσεις της εποχής περί αθανασίας της ψυχής, καθώς και με την επίκληση της εύνοιας της θεότητας προς την πρόωρα χαμένη κόρη.