Μόνιμη Έκθεση

Η έκθεση αναπτύσσεται στο ισόγειο και τον όροφο του κτιρίου. Στο πρώτο τμήμα υπάρχει πλούσιο εποπτικό υλικό που έχει ως σκοπό την ενημέρωση του επισκέπτη σχετικά με την ιστορία της πόλης.

Η παρουσίαση των αντικειμένων πραγματοποιείται  σε τρεις θεματικές ενότητες: δημόσιος βίος, ιδιωτικός βίος και ταφικά έθιμα. Η έκθεση καλύπτει τη χρονική περίοδο από τον 7ο αι. π.Χ. μέχρι το 13o αι. μ.Χ. Περισσότερα σε αριθμό είναι τα ευρήματα από τις περιόδους ακμής της πόλης.

 

Ενότητα Δημόσιος Βίος

Οι γνώσεις μας για τη θρησκευτική ζωή των Αβδηριτών στηρίζονται σε κείμενα αρχαίων συγγραφέων και σε επιγραφές, ειδώλια, λατρευτικά σκεύη, ανάγλυφα και νομίσματα. Ανάγλυφα της Κυβέλης και του Ήρωα Αυλωνείτη, επιγραφές που αναφέρουν το Δία Ύψιστο, το Δία Ελευθέριο, το Διόνυσο και τον Άβδηρο, καθώς επίσης ειδώλια θεών και αναθήματα από το Ιερό Δήμητρας και Κόρης, μας βοηθούν να γνωρίσουμε την ιδιωτική και τη δημόσια λατρεία.

Τιμητικά ψηφίσματα προς τιμήν ιδιωτών για τις ευεργεσίες που πρόσφεραν στην πόλη, επιγραφές με νόμους, νομίσματα, κρατικά μέτρα, σταθμία και σφραγίσματα, καθώς και αντικείμενα που προέρχονται από όπλα συμπληρώνουν την εικόνα που έχουμε για τη δημόσια ζωή των αρχαίων Αβδηριτών και των κατοίκων του βυζαντινού Πολυστύλου.

 

Ενότητα Ιδιωτικός Βίος

Επαγγελματικές δραστηριότητες των Αβδηριτών, όπως η κτηνοτροφία, η αλιεία, ή πιο εξειδικευμένες ασχολίες, όπως η ιατρική, έχουν γίνει γνωστές από τα κατάλοιπα των σκευών και εργαλείων που χρησιμοποιήθηκαν για την άσκησή τους.

Η ύπαρξη βιοτεχνιών και εργαστηρίων μικρής κλίμακας είναι βέβαιη. Έχουν βρεθεί μήτρες αγγείων, ειδωλίων και νομισμάτων, σφραγίδες με διακοσμητικά μοτίβα και ενσφράγιστα κεραμίδια στέγης.

Εκτίθενται επίσης αμφορείς μεταφοράς κρασιού που δείχνουν τις εμπορικές επαφές με κατοίκους απομακρυσμένων περιοχών. Τμήματα ανωδομής κτιρίων, ψηφιδωτό, τμήμα τοιχογραφίας, κιονόκρανο και θωράκιο επισκοπικού θρόνου από τον επισκοπικό ναό στο Πολύστυλον αντιπροσωπεύουν την οικοδομική δραστηριότητα.

Τα αντικείμενα που κυριαρχούσαν στην οικιακή ζωή ήταν τα πήλινα αγγεία. Τα χρησιμοποιούσαν καθημερινά για την παρασκευή και την κατανάλωση του φαγητού ή για πιο ειδικές περιπτώσεις, όπως για τη μεταφορά και τη χρήση αρωμάτων. Οι Αβδηρίτες χρησιμοποιούσαν κυρίως αγγεία δικής τους παραγωγής, π.χ. ένα συγκεκριμένο τύπο κύλικας με ακτινωτή διακόσμηση. Μέσα στα σπίτια, απαραίτητα ήταν τα λυχνάρια για το φωτισμό, ενώ τα σφοντύλια και τα βαρίδια αργαλειού μαρτυρούν τη δραστηριότητα των γυναικών στην υφαντική.

Για τη μορφή των ενδυμάτων, τον τρόπο που τα φορούσαν και για το είδος των κομμώσεων ανδρών και γυναικών, αντλούμε πληροφορίες από τα ειδώλια και από τα εξαρτήματα ενδυμασίας και κόμμωσης (πόρπες και περόνες).

Γυναίκες και άνδρες χρησιμοποιούσαν για τον καλλωπισμό τους αρωματοδοχεία, κοσμηματοθήκες, καθρέφτες, στλεγγίδες, τριχολαβίδες και μαχαιρίδια. Την ενδυμασία τους συμπλήρωναν με διάφορα κοσμήματα κατασκευασμένα άλλοτε από πολύτιμα και άλλοτε από ευτελή υλικά.

Μια σειρά από παιχνίδια, κοσμήματα, ειδώλια και χρηστικά αντικείμενα, όπως τα θήλαστρα, οι γραφίδες και τα μελανοδοχεία, μας δίνουν μια εικόνα για την καθημερινή ζωή των παιδιών μέσα και έξω από το σπίτι.

 

Έθιμα Ταφής

Μία ερυθρόμορφη αττική υδρία που χρησιμοποιήθηκε ως τεφροδόχος και μία ερυθρόμορφη πελίκη μας εισάγουν στην αίθουσα των ευρημάτων από τα νεκροταφεία.

Τους τοίχους της αίθουσας περιτρέχουν προθήκες με ταφικά σύνολα και επιτύμβια σήματα.

 
     

Στο κέντρο της αίθουσας εκτίθενται αγγεία του 8ου και του 7ου αι. π.Χ. που χρησιμοποιήθηκαν για ταφές των Κλαζομενίων, ταφή άνδρα σε πιθάρι (4ος αι. π.Χ.), πήλινη ανάγλυφη σαρκοφάγος (5ος αι. π.Χ.), δύο απλές πήλινες παιδικές σαρκοφάγοι (4ος αι. π.Χ.), αναπαράσταση τάφου γυναίκας του 4ου αι. π.Χ. και άνδρα του 2ου αι. π.Χ. σε κιβωτιόσχημους τάφους.